Dieet en lichaamsbeweging leiden meestal tot algemeen gewichtsverlies, maar laten plaatselijke vetophopingen op bepaalde plaatsen vaak bestaan. Die worden gecorrigeerd met liposuctie, of liposculptuur, waarbij het overtollige vet wordt verwijderd met canules die op een zuigapparaat of op spuiten zijn aangesloten.
De techniek bestaat al vele jaren en is steeds verfijnd: van dikke canules, die vaak teleurstellende resultaten gaven, is men overgestapt op dunne canules in verschillende vormen, die tijdens de operatie goede controle en goede resultaten mogelijk maken. De meest behandelde zones zijn heupen, dijen, billen, knieën, buik en de zone onder de kin. Het eindresultaat hangt af van de hoeveelheid verwijderd vet, een goede techniek en de reactie van het lichaam: de huid, waarvan het vermogen om zich samen te trekken per zone verschilt, past zich in de maanden daarna aan de nieuwe vorm van de diepere weefsels aan.
Hoewel het een kleine ingreep kan lijken, is liposculptuur een echte operatie, niet zonder risico’s en complicaties, ook ernstige. Daarom is een zorgvuldige beoordeling van elke patiënt onmisbaar, waarbij gezocht wordt naar aandoeningen die de ingreep kunnen tegenhouden en de gebruikte medicijnen worden nagekeken. De operatie gebeurt vaak onder plaatselijke verdoving met lichte sedatie.
Herstel
Liposculptuur kan bijna altijd in dagbehandeling worden uitgevoerd; bij grote volumes kan minstens één overnachting raadzaam zijn. Na de operatie worden een week lang drukverbanden gedragen en daarna drie à vier weken een elastisch korset. Het resultaat is al vanaf het begin zichtbaar, wordt duidelijk na minstens twee maanden en blijft verbeteren doordat de huid zich samentrekt.
Ondanks het ongemak van de compressiekleding kunnen de gewone bezigheden de volgende dag worden hervat.
Geassisteerde liposculptuur
Een verdere ontwikkeling van de klassieke techniek is de geassisteerde liposculptuur, met een handstuk dat de canule automatisch heen en weer beweegt. De bewegingen van de chirurg worden nauwkeuriger en kosten veel minder kracht. Het apparaat voelt de dichtheid van de weefsels en stopt automatisch als het op een hardere structuur stuit, wat de kans op fouten vermindert, omdat de canule vanzelf door het vetweefsel glijdt. Indicaties, planning, zuigschema en nazorg zijn dezelfde als bij de klassieke techniek.